Glas

Illustratrice Fatinha Ramos werd geboren met broze botten – haar lichaam fragiel als glas. Haar kindertijd speelt zich af in ziekenhuizen, ver van haar familie. Afscheid nemen leert ze nog voor ze leert stappen. Maar ze tekent. Eerst uit eenzaamheid, dan uit overlevingsdrang, en uiteindelijk als taal om de wereld mee vast te houden.

In deze hybride film groeit een graphic novel tot leven. Strook per strook tekent Fatinha haar eigen levenslijn – van de kinderbedden in Aveiro tot het rumoerige New York. Haar werk is geen illustratie van haar leven, het is haar leven. Wat begint als noodzaak wordt haar stem. Ze feest, rebelleert, danst met krukken in moshpits, reist de wereld rond. Tot het lichaam opnieuw breekt. In New York, op het hoogtepunt van haar carrière, breekt ze haar nek. Plots: stilte, verlamming, de angst nooit meer te kunnen tekenen.

En dan gebeurt iets universeels: het moment waarop je niet meer dezelfde kunt zijn, en het stokje van je eigen leven moet doorgeven – aan een nieuwe versie van jezelf. Om verder te gaan met wat er nog wél is.

Glas is een poëtische film over vallen, breken en telkens opnieuw beginnen. Een film over de kracht van verbeelding als reddingsboei. Over de broze schoonheid van een leven dat niet volgens plan verloopt – en net daarom beklijft.

Lengte: 75 minuten — Fase: in scenario — Taal: Nederlands, Portugees, Engels — Regie: Steven Crombez — Auteurs: Fatinha Ramos, Steven Crombez — Partner: Vlaams Audiovisueel Fonds